Eerste circuittest KTM Zolder

Circuit-rijden in Zolder – 14 september 2015 – verslag van Mathias

Afgelopen week, op maandag 14 september, heb ik voor het eerst met een wegmotor op het circuit van Zolder kunnen rijden. Cup-organisator Arie Vos nodigde een aantal rijders uit om een keer kennis te maken met de KTM RC 390 Cupmotor, waar beginnende of reeds gevorderde piloten voor relatief weinig geld een heel jaar mee kunnen racen. Een heel tof initiatief om met een beperkt budget en beperkte middelen, toch een jaar te racen. Via mijn papa, Erwin Van Hoof, kreeg ik al heel wat informatie over het circuit-rijden mee: rijlijnen, kijken, remmen, bochten nemen, knie uitsteken… Hij was ook één van de eerste instructeurs in Zolder, eind jaren ’80, toen hij bij MotorRijder het vrij rijden op Zolder organiseerde. Dus lang voor ik geboren was, reed hij al op circuits en hij legde me uit hoe je het moest doen… (nu nog!)

Ik was dus voorbereid en met een geleend pak en helm van mijn peter (dankjewel, Koen) kon ik die ochtend naar Zolder vertrekken. Maar Zolder en regen is niet de beste combinatie… zo lieten ze me toch weten. En helaas viel het water met bakken uit de hemel die maandag. Toch waren er periodes van zon en droogde het circuit snel op. Vooraf kregen we een korte briefing en rond 15 u was het mijn beurt om in lederen pak (oh, dat voelt wel heel raar aan in het begin) op de KTM RC 390 plaats te nemen. Klein, fijn, licht, makkelijk, een super beginnersmotor voor het circuit. Arie Vos nam me mee op sleeptouw en toonde me de ideale lijn in de Sterrewacht, Kanaal, Bianchibocht, daarna de Chicane, de Sacrementsheuvel, de Villeneuve, de tunnel, de haarspeld en zo via de Jacky Ickx terug op het rechte stuk. Omdat het zo nat was, reden we heel voorzichtig – ik wilde zeker niet crashen en deed het kalm aan. Arie gaf perfecte instructies, waar ik moest remmen, schakelen, insturen, kijken… allemaal nieuw voor mij, want endurorijden is toch totaal anders.

Ik had nog een tweede sessie een dik uur later en toen was het weer nat, maar gingen we iets sneller met Koen. Die toonde hoe er sneller gereden kon worden, maar nog steeds nam ik geen risico. Samen met mijn endurovriend, Jarne de Schaepemeester, reden we zij-aan-zij over het circuit, beetje spelen, beetje zien wat we konden. Ik kreeg er echt plezier in en voelde me hoe langer hoe beter. Maar toch oppassen, want er waren die dag al vele crashes gebeurd, 4 keer rode vlag… Net toen ik daaraan dacht, komt een snelle GSXR-rijder ons net voor de chicane voorbij, remt iets te hard en knalt keihard onderuit… juist voor mijn neus. Net zoals in de MOTO GP, maar dan live… Papa had me verwittigd, NIET naar kijken, je eigen lijn houden… en dat was effe moeilijk, maar ik bleef kalm en reed voorbij de gecrashte en gekreukte GSXR alsof niets gebeurd was. Pfff… toch effe een raar moment.

Tegen 17 u mochten we nog eens en kon ik bijna een uur rijden. Toen was het écht een klein koerske onder de vrienden. We hadden het circuit bijna voor ons alleen – de rest had geen goesting meer of lag eraf – dus wij lekker knallen… nog op een half natte baan. Toch niet simpel… goed kijken, kopke erbij houden, héél goed oppassen!  Steeds naast elkaar, inhalen, bochten pakken, ernaast gaan hangen, beetje Marquez spelen… héérlijk, super gevoel! Ik wilde ook een keer met mijn knie aan het asfalt rijden en dat lukte net… niet. Op een nat wegdek, met een onbekende machine, op straatbanden… tach was ik maar een paar centimeter af. Dus een héél goed gevoel. Maar toen kwam Arie Vos nog eens voorbij, driftend, schuivend én met knie aan de grond, op het natte asfalt! Jawaddde……das nog iets anders, die kan het écht wel, hoed af (Arie is ook meervoudig Kampioen Superbike en wereldkampioen Enduro Stocksport).

Ik heb een superdag gehad, me heel goed geamuseerd, een heel toffe ervaring en weer veel bijgeleerd. Dankjewel, KTM, dank aan mij papa voor de goede raad vooraf en aan Arie Vos die mij héél veel tips gegeven heeft op het circuit. Een aanrader voor iedereen:  info@ktmcup.nl