Mathias en Chris in top 10 (in B1 klasse) !

BOXC 4u van Aubange – 26 juli 2015 – wedstrijdverslag

Wat doe je als ambitieuze enduro-rijders wanneer er 10 weken geen nationale wedstrijden zijn? Dan ga je op een andere manier je fysiek op pijl houden…en dus dachten Mathias en clubgenoot Chris Hias om deel te nemen aan de 4 uren van Aubange, gelegen aan het drie landen punt België – Frankrijk – Luxemburg, nog voorbij Aarlen. Een 4 uren enduro-cross is zeker een goede voorbereiding op de laatste wedstrijden van het enduro-seizoen. Eerst dachten ze nog als individueel piloot deel te nemen, maar door het enorm vele stof zagen beide KTM rijders het niet zo zitten en besloten ter elfder uren om samen te rijden. Dus ieder op zijn motor, maar onder één startnummer en met één transponder. Dus 2 piloten in één team: nr. 119!

Chris reed op zijn KTM 300 tweetakt en Mathias… op de EXC 450 van papa, want zijn 250 stond bij Racing Center omdat er toch een paar zaken vervangen moesten worden. Zo’n enduro-wedstrijd machine heeft toch iets meer te lijden dan wanneer je hier rond de kerk, of gewoon in de Kempen wat gaat rijden. Maar de moto van papa Erwin stond bijna 6 maanden stil… en is van 2008. Dus niet te vergelijken met de wedstrijd machines van vandaag. Daarom moest er zaterdag voor de wedstrijd nog hard gesleuteld worden om banden, remmen, vering, filters, enz. in orde te krijgen. Of beter gezegd, zo goed als in orde. Want Mathias wilde ’s avond vertrekken, voor een dikke 278 km, dus een héél eindje bollen met de bus en caravan, en de ‘tank’ van papa in de bus. Door het gebrek aan tijd konden de voorband en handkappen niet meer veranderd worden.

Het circuit was bijna 6 km, een afwisseling van een weide, veel obstakels, een paar klims en 2 keer door een riviertje. Maar door de droogte was er geen water te bespeuren en had de weide meer weg van een woestijn. Er stond nog wel gras, maar voor de rest STOF! Onmenselijk veel stof! Meer dan 120 teams stonden op een rij klaar voor de start om 13u en nog voor ze het goed wisten, liepen de eerste piloten al naar hun machine om dan in volle stofmuur van start te gaan. Met zicht nul trachtten alle mogelijke KX’s van 1972 en nieuwe Husky’s van 2016 door elkaar door de eerste bocht te komen. Niet menselijk. Door het hoge startnummer 118 moesten Mathias en Chris helemaal achteraan starten, maar na één ronde reed Mathias al op een geweldige 31de plaats. We konden onze ogen niet geloven. Een ronde later reed hij al op een 23ste plek en na 3 ronden was Mathias met de oude KTM van vaderlief al opgeklommen tot een 17de plek. “Dan zal ik me moeten reppen, want die gaat écht snel!” zei Chris toen hij zich klaarmaakte om zijn KTM aan te stampen. Maar toen bleef Mathias weg… Iets mis? “Ik landde op een zware steen en pats… voorband kapot. We hadden geen tijd meer om een mousse te steken op zaterdag. Jammer.” Daardoor gingen meer dan 2 minuten verloren en moest Chris proberen de tijd weer goed te maken in zijn uur. Maar het parcours werd er niet beter op – stenen en nog eens stenen, en de piloten zagen ze amper liggen door het enorme stof. Toch deed de Chris zijn uiterste best en kwamen ze terug naar een 23ste plaats. Toen was het opnieuw aan Mathias, hij begon er direct ‘de pees op te leggen’ en reed snelle tijden. Constant zat hij binnen de top 10 met een tijd van net iets meer dan 9 minuten en zo klommen de twee Grensland-rijders weer op naar een 17de, dan een 14de, een 13de en zelfs even een 11de plaats in het algemeen klassement. We werden bijna zot in de paddock… Een top 10 zou mogelijk zijn! Omdat Mathias zich fit voelde, wilde hij ook meer dan een uur rijden. Maar met nog een kwartier te gaan, deed hij plots teken en kwam hij binnen. “Ik driftte te veel naar buiten bij het uitkomen van een lange bocht, tikte een paaltje aan met de voorrem en vloog overkop. Daardoor brak mijn koppelingshandle af en moest ik sneller naar de pits komen. Deze 450 is toch iets heel anders dan mijn 250: zwaarder, logger, maar ook wel veel meer koppel en sneller op de rechte stukken. Héél anders, “ aldus de Belofte-rijder.

Maar Chris stond klaar, KTM 300 op temperatuur gebracht door vriendin Siggie en daar vloog ‘den Das’ voor zijn 2de stint het stof in. Hij reed zo snel hij kon en pakte weer een paar andere concurrenten terug. “Het is hier gevaarlijk, veel verschillende rijders, groot snelheidsverschil, en dan die stenen en dat stof… niet te doen”. Maar ‘den Das’ bleef het gas erop houden en uiteindelijk finishten onze Grensland KTM-rijders op een zéér mooie 13de plaats algemeen en 9de in hun klasse. Zonder die pech zouden ze zeker een top 10 in het algemeen klassement behaald hebben. Een geweldige prestatie…. voor een training!